دیشب فیلم Night on Earth رو می دیدم,
لازم نیست بگم که عالی بود ولی چیزی که حتما بایدبگم در موردش اون قسمت بود که توی رم اتفاق می افتاد
چقدر ما به ایتالیایی ها نزدیکیم , اون جایی که روبرتو بنینی دور میدون می چرخه و اون بیشاپ هم دنبالش , یاد رابطه ایرانی ها و روحانی ها افتادم,
اعتراف روبرتو هم که حرف نداشت,چقدر خندیدم و چقدر شیرین حرف می زنه این بشر .
دوست دارم یک بار با روبرتو بنینی بشینم گپی بزنم و قهوه بخورم
دور نیست ,باور کنید, دنیا به طرز عجیبی کوچیک و زندگی به طرز وحشتناکی غافلگیر کننده هست
دوس دارم براش یه دستمال گردن هدیه ببرم و شخصاً ازش تشکر کنم و بهش بگم دوستش دارم
برای تمام دیوانگی هاش ,برای این که هیچ وقت خودشو جدی نمی گیره
خیلی ها اعتقاد دارن که روحیات ایتالیایی ها شبیه ما ایرانی هاست…..این بشر هم آدم جالبیه. یاد اون سال افتادم که دو تا اسکار برده بود.
زندگی زیباست..و همین طور پینوکو هم خیلی جالبن…و ربرتو بنینی هم که خداست…اشتباهی روی زمین اومده…:))
در نزدیکی ما و ایتالیایی ها که شکی نیست ولی نکنه جالبش اعتقاد شدیدت به کوچیک بودن دنیا و قابل دست یافتن تمام آرزوهاست …. آفرین
شبیه هستیم هم از نظر قیافه هم فرهنگ